- ฉันไม่ทำหรอก - ทำไมล่ะ ทำไม
ทำไมเธอปฏิเสธโอกาสสำคัญแบบนี้
อารมณ์เราเข้ากันไม่ได้น่ะ
เข้าไม่ได้กับผีสิ
ถ้าไม่มีเงินใช้ขึ้นมา ให้ทำอะไรก็ทำได้
จินจู เธอก็เกินไป
นี่ความเป็นอยู่ของเธอเองนะ
ก็เขาหยาบคาบนี่
ผมว่าคุณยังรู้จักคนไม่ดีพอ
พูดได้มั้ยว่าเพราะไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง
ทำไมทุกอย่างถึงดูเหมือนเป็นเรื่องล้อเล่น
ผมใช้สคริปต์ของคนที่ไม่คุ้นเคย กับคนอื่นไม่ได้หรอกนะ
มันไม่เหมือนถ่ายวิวนะ
ผมถ่ายละคร ไม่ได้ถ่ายวิวไว้โพสต์ ในโซเชียลมีเดีย
แล้วคุณต้องวิจารณ์ฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
อยากพูดอะไรก็พูด คุณพูดอ้อมๆ หน่อยไม่เป็นรึไง
ทำไมต้องพูดอ้อมด้วย เสียเวลา
ค่อยๆ ใช้เวลาสิ
ความสัมพันธ์ต้องใช้เวลานะ
ต้องใสใจกันบ้าง ทั้งสองฝ่าย
ที่ผมวิจารณ์คุณเพราะผมใส่ใจนะ
- งั้นก็พูดอ้อมๆ หน่อยสิ - มันเสียเวลา
ฉันรู้ว่าคุณเป็นผู้กำกับที่ประสบความสำเร็จ และฉันเป็นแค่นักเขียนหน้าใหม่
แต่ลองนึกถึงหัวอกฉันดูบ้าง
ทำไมต้องทำงั้นด้วย ในเมื่อเป็นผมมันดีกว่า
ผมว่ามันตลกดีนะ
ตลกเหรอ
คุณคงภูมิใจสินะ
สรุปว่าคุณจะพูดจาแบบนี้ ไม่ต้องรู้สึกผิด
แน่นอน ผมประสบความสำเร็จมากๆ
มีความสามารถสุดๆ แค่นั้นแหละ
ครอบครัวผมก็เหมือนกันนะ
พ่อผมเป็นผู้บริหารที่บริษัทใหญ่ๆ
แม่ผมเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัย
คงแปลกนะ ถ้าผมเสียใจกับสิ่งที่พูด
ฉันไม่ทำหรอก
จะคุยกันไปให้ได้อะไร
พ่อทำงานบริษัทใหญ่ แม่อยู่ที่มหาวิทยาลัย
เขาเป็นผู้กำกับที่มาจากครอบครัวที่ประสบความสำเร็จ
ยัยพวกวัตถุนิยม
ฮโยบง เปลี่ยนเพลงหน่อย
ขอเพลงที่เกี่ยวกับความโลภ และความผิดพลาดของมนุษย์
เอาเหมือนเพลง "ไวต์ ทาวเวอร์ โรเซตต์"
จินจู อย่าเวอร์นักเลย
เหตุผลเธอฟังไม่ขึ้น
นั่นเป็นเหตผล...
ฉันจะไม่ทำ
ทำไมไม่รั้งฉันไว้คะ
ว่าไงนะ
เอื้อมไม่ถึงน่ะครับ
จะให้จับมั้ยครับ หรือไง
งั้นก็ได้
ทำไมถึงอยากทำงานกับนักเขียน ที่ไม่รู้จักคน
เพราะผมคุ้นเคยกับผู้คน
ถ้าเป็นแบบนั้น คุณคงรู้ว่า ตอนนี้ฉันโกรธแค่ไหน
แต่ผมรู้ว่าคุณจะยอม
ไม่
- โคตรดราม่า - ดราม่าสุดๆ
แล้ว...
มีอะไร
แล้วเรียกฉันทำไม
ผมไม่ได้เรียก
เรียกสิ ไม่งั้นฉันจะหันกลับมาทำไม
ถ้าคุณไม่ได้เรียก แล้วฉันจะหันกลับมาทำไม
ใช่ ใช่แล้ว
ที่คุณตอบก่อนที่ผมจะเรียกเนี่ย ไม่แปลกเลย
ลำดับไม่สำคัญหรอก เดี๋ยวผมเรียกคุณเอง
- ช่างเถอะ - ขอโทษนะ
- จินจู นักเขียนจินจู - ช่างมันเถอะน่า
ขอโทษนะคุณ
เดี๋ยวก่อน
ทำได้นี่
ก็ได้ งั้นขอร้องฉัน เพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยน
พูดจาดีๆ ด้วยล่ะ
แล้วฉันจะทำเป็นคล้อยตาย
ว่ากันว่าแค่คำชม ทำให้ปลาวาฬเต้นได้เลยนะ
ได้เห็นปลาวาฬเต้นแล้วมันยังไง
โอเคๆ
คุณเป็นคนน่าประทับใจ
แค่นั้นเหรอ
ใช่
คุณน่าประทับใจ
ใจร้ายจริงๆ
ใจร้าย
ฉันจะไม่ทำงานด้วยเพราะเขาใจร้าย
บอกเหตุผลจริงๆ มาเถอะ
ผมอาจไม่แคร์เรื่องคำพูด แต่กับงานผมไม่ใช่แบบนั้นนะ
แค่มีของมาส่งผมก็ดีใจแล้ว
ชอบอ่านเมนูในร้านอาหารด้วย
แต่ผมรักงานมาก เทียบกับเรื่องพวกนั้นไม่ได้เลย
นี่เป็นงานที่ผมรักมากกว่าทุกอย่าง
ผมอยากทำร่วมกับคุณ
ไม่ใช่ไม่แคร์ แต่แคร์มาก
ช่วยเชื่อใจผมสักครั้ง
เขาชอบงานนี้มากกว่า การได้ของจากไปรษณีย์อีกนะ
รักมากกว่าการนั่งดูเมนูอาหารอีก
เขาดูเป็นคนดีนะ ไม่ง่ายเลยแบบนี้
เธอมีปัญหาอะไรล่ะ
มันจะมีทั้งหมด 16 ตอน เฮ้ อยู่นี่
ผู้ช่วยผู้กำกับของผมครับ
เขาฉลาด และจะเป็นคนคอยทำธุระจุกจิก ให้ผมตั้งแต่ตอนนี้ไป
ทักทายกันซะสิ จะดีกว่า ถ้าโม้เรื่องอารมณ์ร้อนของคุณไว้ล่วงหน้า
นี่นักเขียน
เธอเป็นคนอารมณ์ร้อน
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ ผมคิมฮวานดง คณะการสื่อสารมวลชนปี 2009
สวัสดีค่ะ
ฉันชื่ออิมจินจู แต่อย่านั่งนะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ทำไมค้างอยู่ท่านั้นล่ะ
ทำไม มีอะไรเหรอ
เขาหน้าเหมือนแฟนเก่าคุณเหรอ
ฉันไม่ทำค่ะ
อะไรนะ
ฉันจะไม่ทำงานกับคุณ
อะไรอีกล่ะทีนี้
ก็ได้ ไม่ทำก็ไม่ต้องทำ
โธ่เอ๊ย
นี่
นาย...
ยืนค้างท่านี้อยู่ทำไม
เลียนแบบอะไรอยู่
นายมองอะไรอยู่
มันไม่น่าอายเลยที่คุณไม่กล้าพูด เรื่องความรักในอดีต
มันเป็นสิทธิ์ที่น่าภูมิใจ หลังผ่านเรื่องแย่ๆ มา
ใช่ ทุกคนเจอ อะไรมาไม่เหมือนกัน
ยังไงก็แล้วแต่...
ในวัยนี้เราควรจะระวังประโยคที่ว่า "ฉันจะไม่ทำ"
โอกาสมักจะเป็นแบบนี้
ริ้วรอยบนหน้าเป็นตัวพรากโอกาสไปจากเรา
ยิ่งอายุมาก โอกาสก็จะน้อยลง
สังคมเราเป็นแบบนี้แหละ
พอมาคิดดูแล้ว
ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพูดปฏิเสธไป
แค่พูดคำพวกนี้ ทำไมถึงยากจังนะ
มันก็น่าเศร้านิดหน่อย
แต่ถ้าฉันปฏิเสธงานไป
คงมีคนอีกหลายคนเข้าแถวรอทำงานอยู่
ถูกต้อง
ฉันเป็นแค่นักเขียนบทหน้าใหม่ไร้ชื่อเสียง
ทำไมถึงพูดออกไปง่ายแบบนี้นะ
โทรมาดึกจัง
- ฮัลโหล - นี่อึนจอง
มีเรื่องที่เธอต้องช่วยฉันแล้วล่ะ
คะ
ฉันเป็นกรรมการรายการ "ลือแล้วต้องคุย"
ฉันต้องไปถ่ายงานต่างประเทศด่วนเลย เธอช่วยไปแทนสักเดือนได้มั้ย
ทำไมฉันต้องไปทำด้วย
เธอก็เป็นผู้กำกับเหมือนกันไง
ตอนฉันบอกโปรดิวเซอร์ไป พวกเขาดีใจมากเลยนะ
แล้วยังไง
ใครจะรู้ล่ะ เธออาจได้ทำ เป็นประจำก็ได้ ถือเป็นโอกาสดีนะ
ทำไมต้องไปถ่ายรายการซุบซิบด้วย ไม่เอาหรอก
- นี่ ฉันโทรมาขอให้ช่วยนะ... - ไม่ไปหรอก
แม่ดื่มอีกแล้วนะ
ผมเบื่อจริงๆ เลย
แม่ไม่ได้จะลดน้ำหนักเหรอ
ไม่ ไม่ลด
ไปนอนเถอะ
ประธานคะ ใช่ว่าละครจะจบตอนเดียวสักหน่อย
เธอเป็นไอดอล เวลาน้ำหนักขึ้นก็จะกังวลเป็นพิเศษ
ฉันจะทำทุกอย่างให้เธอยอมกินไก่ทอด
เชื่อฉันหน่อยนะคะ
ขอโทษค่ะ เดี๋ยวฉันโทรกลับ
อินกุก
นี่เทอมใหม่แล้ว เข้ากับเพื่อนๆ ให้ได้นะลูก
อย่าไปทะเลาะกับเขานะ
มันก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอฮะ
ถ้าเข้ากันได้ดี จะไปทะเลาะกันทำไม
นั่นแหละ
เริ่มโตเป็นหนุ่มแล้วเหรอเนี่ย
ทำงานที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
6 ปี 7 เดือนกับอีก 23 วัน
นอกเหนือจากวันหยุดตามกฎหมาย ลาหยุด ลาครึ่งวัน ลาช่วงมีประจำเดือน
จะหน้าร้อน หน้าหนาว เธอก็ไม่เคยมาสายหรือกลับก่อน
ใช่ค่ะ
เธอยิ้มเหรอ
มันเป็นสิทธิ์ที่เธอจะยิ้มหรือขมวดคิ้ว ฉะนั้นข้ามเรื่องนั้นไปได้
โอเค ถ้างั้น
ดูสีหน้าฉัน
หน้าฉันเหมือนคนที่จะให้รางวัล พนักงานดีเด่นอยู่เหรอ
ถ้าขยันทำงานอย่างหนัก ช่วยแน่ใจด้วยว่ามันถูกต้อง
เธอมาทำงานทำไม
คะ
เธอมาที่นี่ทำไม
เพราะนี่เป็นออฟฟิศฉัน...
เธอจะทำยังไงกับเรื่องไก่ทอด
เวลานักแสดงไม่ยอมกินไก่ แล้วเธอไปพูดว่า "อ้อ คุณลดน้ำหนักอยู่"
นั่นหน้าที่เธอเหรอ
งั้นก็ลาออกไปเป็นผู้จัดการดาราเลยสิ
เธอควรจะทำให้เขายอมกินให้ได้ แม้จะต้องลงไปคุกเข่าที่หน้าบ้านเขา
เธอมาออฟฟิศทำไม
ขอโทษค่ะ
เธอจะทำเฉพาะที่ฉันสั่งใช่มั้ย
แล้วฉันจะจ้างเธอมาทำไม
ถ้าอยากได้ตัวแทน ฉันคงจ้างคนที่กระตือรือร้นกว่านี้ ไม่ดีเหรอ
เธอได้อะไรจากการทำงานบ้าง
ไม่ใช่ประสบการณ์หรอกเหรอ
ใช่ค่ะ
พักหลังเธออ่อนไหวง่ายน่ะ คงเพราะโปรดักชันถ่ายละคร
เธอไม่ได้นิสัยไม่ดีนะ อย่าคิดแบบนั้นล่ะ
คนที่ควรจะถูกปลอบ กลับมาปลอบผมซะเอง
งั้นเหรอ
แต่ก็จริงที่ท่านประธานเป็นคนเย็นชา
แต่เธอก็ทำอะไรตรงๆ เลยนี่คะ
นอกเหนือจากงานที่สั่ง เธอไม่เคยบอกให้ฉันชงกาแฟให้เลย
นั่นเป็นเรื่องที่ต้องทำไม่ใช่เหรอครับ
การต้องทำสิ่งที่ต้องทำมันไม่ง่ายเลย
ทุกวันนี้ฉันคิดว่าคนชัดเจน จะนิสัยดีกับเขาด้วย
น่าเศร้านะ
ขอบคุณสำหรับกาแฟ
นั่งลง
ทำไมต้องทำเหมือนบริษัท ให้เวลาพักไม่พองั้นแหละ
เธอเป็นคนดีจริงๆ แต่คุณก็ยังตกใจทุกทีเลย
ตามคำแนะนำของท่านประธานคนดี ผมจะไปคุกเข่าที่หน้าบ้านเขา
ผมจะไปทำเอง
นิสัยไม่ดีนะนั่น
ก็จริง เธอให้เราคุกเข่าอ้อนวอน
ไม่ เราต่างหากที่นิสัยไม่ดี
ในเมื่อเขาปฏิเสธแล้ว แต่เรายังกลับไปคุกเข่าอ้อนวอนอีก
อ้อ อย่างนั้นเหรอ
แต่เราก็ยังต้องทำหน้าที่อยู่ งั้น...
เราน่าจะไปกวนเธอด้วยวิธีที่ไม่น่ารำคาญมาก
ทำให้รำคาญด้วยวิธีที่น่ารำคาญน้อยกว่านี้เหรอ
ดูเป็นอะไรที่แปลกๆ ดีนะ
แปลกเหรอ ไปกวนเธอในแบบที่ไม่แย่น่ะ
ในแบบที่ไม่แย่
มันเข้าท่ามั้ย
ก่อกวนเธอแต่ก็ทำให้เธอมีความสุขไปด้วย
เช่นยังไงเหรอ
[ฝ่ายโปรดักชัน 1]
ผมไม่ได้เกลียดเธอนะ
ผมแค่อึดอัด
ไม่มีใครอยากรู้สึกอึดอัด
นายก็เลยเกลียดน่ะเหรอ
ผมขอโทษอีกครั้งนะครับ
คุณตัดสินใจเพื่อสิ่งที่ดีที่สุด ในการทำละครเถอะ
คงจะดีที่สุดถ้าผมลาออก
สิ่งที่สำคัญกว่าจะได้ไม่มีปัญหา
อืม ก็จริง
ยังมีผู้ช่วยผู้กำกับอีกเยอะ
แต่ฉันชอบนายน่ะ ในบรรดาคนทั้งหมดที่มี
ฉันควรอ่านมันอีกรอบ ถ้าไม่เอามาทำละคร ฉันจะเสียใจมั้ย
แล้วเดี๋ยวจะตัดสินใจอีกที นายไปเถอะ
อรุณสวัสดิ์ ฉันอยู่ที่นี่อีกแล้ว
แล้วยังไงล่ะ ฉันเป็นคนว่างงาน
คนขี้ขลาด นี่เป็นการแสดงออกของคนขี้ขลาด
ฉันนอนทั้งวันแค่เพราะตกงานน่ะเหรอ ขี้ขลาดชะมัด
การตกงานไม่ใช่เรื่องน่าอวด
แล้วยังไงล่ะ จะขี้ขลาดอีกหน่อยไม่ได้เหรอ
ฉันเอาแต่แคร์ว่าคนอื่นจะคิดยังไง
ยังไงฉันก็ตัวคนเดียวอยู่แล้ว นอนแบบนี้สบายจัง
ไม่มีจิตสำนึกเลย
พูดถึงเรื่องไม่มีจิตสำนึกแล้ว
มันยังทำร้ายฉันอยู่
แล้วยังไงล่ะ ฉันทำอะไรได้บ้าง
ฉันต้องการเวลาคิดหน่อย
ต้องใช้เวลาคิดและตัดสินใจว่า อะไรจะทำให้ฉันกลับมามีจิตสำนึกอีกครั้ง
ใช่แล้ว เปลี่ยนที่นอนดีกว่า
แม่ หนูจะมานอนบ้านสักสองสามวันนะ
ถ้าอยากด่า เอามือถือหนูไปอัดเสียงไว้ก่อนนะ
ไว้หนูค่อยฟัง
กินก่อนแล้วค่อยไปนอน ดูเหมือนจะนานนะ
หิวมั้ย
ฉันเพิ่งกินคิมบับไปสองโรล เมื่อ 10 นาทีที่แล้วเอง
ถ้าเสียงนั่นมาจากท้องฉัน แปลว่าต้องไปถ่ายหนักแล้วแน่ๆ
แต่ฉันไม่ต้องไปเข้าห้องน้ำหรอกนะ
หิวจัง
สวัสดีค่ะ
เราจะทำสลัดอกไก่กับอโวคาโดกัน
คุณแจฮุน ฉันได้ยินว่ามันทำง่ายมาก
ครับ ง่ายมากเลย
ผมจะเตรียมสลัด
คุณช่วยหั่นอโวคาโด กับอกไก่หน่อยได้มั้ยครับ
ได้ค่ะ
เตรียมสลัดน่ะไม่ยาก แค่เทออกมาจากกล่อง
คว่ำใส่จาน เพราะล้างมาเรียบร้อยแล้ว
คุณตั้งใจหั่นมากเลยนะ
แต่น แต๊น!
อย่างกับเสกมา ทุกอย่างดูเตรียมมาอย่างดี
แต่ดูเหมือนจะมีอะไรหายไป
ในกรณีนั้น
มาหั่นไข่ต้มที่ผมเตรียมมา แล้วโปะไว้ด้านบนดีกว่า
หั่นได้เลยครับ
อย่างกับเวทมนตร์
หั่นไข่ต้มให้เท่าๆ กัน แล้ววางไว้บนจานสลัด
สีก็น่าทาน
ไข่ต้มดูเป็นโปรตีนที่น่าทานมากๆ เลยใช่มั้ยล่ะ
ไข่เป็นอาหารที่เพอร์เฟกต์สุดๆ
ต่อไปก็เพิ่มความอร่อย
ด้วยการใส่น้ำสลัดบัลซามิกนิดนึง
ต่อไปก็น้ำมันมะกอก
ใส่ลงไปหน่อย
อยากรู้จริงๆ ว่าจะอร่อยแค่ไหนนะ
เราจะวางไว้ตรงนี้นะคะ
โดยอน!
[ความรักของโดยอน] [คิมโดยอน รักนะ]
[คิมโดยอน]
โดยอน โดยอน!
รักโดยอน!
เริ่มอัดได้
รักนะ โดยอน!
- คิมโดยอน! - รักนะ โดยอน!
โดยอน!
โดยอน โดยอน คิมโดยอน
- โดยอน รักนะ คิมโดยอน! - โดยอน รักนะ คิมโดยอน
คิมโดยอน
- ฉันรักคิมโดยอน! - คิมโดยอนคนสวย!
- รักนะโดยอน! - โดยอน เรารักคุณ!
เรารักคุณ
โดยอน...
- เดี๋ยวก่อน... - รักนะโดยอน!
รักนะโดยอน
อีกรอบสิ
โดยอน รักนะโดยอน
โอเค นี่คือจุดประสงค์ของคำถาม
ความเข้าใจธรรมชาติของพราราโบลา
จุดรวมสี่เหลี่ยม y...
เท่ากับ 8x ก็คือจุด f
และเส้นตรงจะผ่านจุด p และ q
จากนั้นก็มาดูค่า a และ b บนแกน x นะ
ผลรวมของ a กับ b คือ 14
นี่คือวิธีหา q กับ p
พาราโบลาของสี่เหลี่ยม y ก็เท่ากับ 4ax นั่นเอง
ขอบคุณอีกครั้งนะครับ
ผมชอบงานคุณมาก
- ฉันไม่รู้ว่ามันดีมั้ย - คุณทำได้อยู่แล้ว
คุณทำได้ดีแล้ว
ถ้าเกิดว่ามันแข็งไปล่ะ
นั่นแหละที่เราต้องการ
ต่อให้แข็ง แต่คุณก็ยังดูฉลาดอยู่ดี
ถ้าฉันด่าล่ะ
ผมตัดต่อเก่ง คุณทำตามใจชอบได้เลย
ทานขนมหน่อยมั้ย
งั้นแทนที่จะด่า เปลี่ยนเป็นพูดชื่อผลไม้ดีมั้ย
ไอ้แอปเปิลบ้า องุ่นเอ๊ย
เวลาโกรธ ให้พูดชื่อผลไม้หน้าร้อนนะ
ส้มจี๊ดล่ะได้มั้ย
ได้สิได้
ไม่แน่ใจว่าเรามีส้มจี๊ดมั้ยนะ
- นี่ห้องนั่งรอ - โอเคค่ะ
- นี่สคริปต์คุณ - ค่ะ
คุยกับแม่ซื้อเหรอ
- โทษนะคะ - ครับ
ทำไมถึงเปลี่ยนเอ็มซี
มันกระทันหันน่ะ ผมนึกว่าคุณเห็นแล้ว
มีปัญหาอะไรรึเปล่า
ยิ่งกว่าปัญหาอีก มันน่ารำคาญน่ะ
ทำไมถึงน่ารำคาญแบบนี้นะ
วันนี้ฉันถึงไม่เปิดปากพูดไง
แล้วทำไมไม่พูดล่ะ รู้มั้ยว่ามันน่ารำคาญ
ถ้ารู้ฉันก็คงไม่เงียบหรอก
อยากรู้จริงๆ ว่ามันน่ารำคาญแค่ไหน
นายดูถูกเพราะฉันต้องไปเป็นเอ็มซี รายการทอล์กโชว์ที่ช่องใช่มั้ย
อยากทำงั้นใช่มั้ย ทำแล้วรู้สึกดีงั้นสิ
อย่าเข้าใจผิดสิ
ฉันจะรู้สึกดีได้ยังไง
ดูถูกกันเหรอ
อยากทำงั้นใช่มั้ย ทำแล้วรู้สึกดีงั้นสิ
อยากให้ดูถูกรึไง ถ้าอยากก็บอกกันดีๆ
ฉันดูถูกคนเก่งนะ
น่ารำคาญจริง
ไม่น่าตอบเธอเลย
นั่นสคริปต์ละครสองตอน
- เขานั่งอ่านมาสองวันแล้ว - อืม
เขาเป็นคนจำสคริปต์ได้ทุกคำเลย
เป็นไปได้เหรอ
คืองี้ สำหรับคนเขียนบทแล้ว เวลาจบประโยค
พวกเขาเลือกไม่ได้ว่าจะจบด้วยจุด หรือเครื่องหมายคำถาม
มันเป็นช่วงเวลาที่ผู้กำกับ จะต้องคิดสัญลักษณ์เฉพาะของตัวเอง
จะทำแบบนั้นได้ต้องอ่านซ้ำไปซ้ำมา
เขาอาจจะพูดจาขวานผ่าซาก
แต่มันก็มีเหตุผลว่าทำไม พวกนักเขียนถึงได้ต่อแถวรอทำงานกับเขา
คนเจ๋งๆ แบบหมอนั่นเป็นครูที่ปรึกษานาย
ภูมิใจมั้ย
ภูมิใจครับ
เหมือนกัน
แปลว่าเธอจะเป็นนักเขียนที่เก่ง ถ้าทำได้ทำงานกับผู้กำกับอย่างเขา
ลืมไม่ได้สักที
ไปกวนเธอดีกว่า
คุณเป็นใคร
นั่น...
ผมต่างหากที่ควรถามคำถามนี้
อ้อ จริงสิ
ถามเลย
คุณเป็นใคร
คุณประสบความสำเร็จมาก แต่ฉันไม่เห็นละครคุณสักเรื่อง
มันไม่ง่ายนะครับ แล้วคุณชอบละครเรื่องไหนล่ะ
ก็อบลิน
ดูเรื่องนั้นทีไรมีความสุขทุกทีเลย
"เพราะอากาศมันดี อากาศแย่ แล้วมันก็ดีพอ"
ฉันชอบทุกตอนเลย ตื่นแล้วเหรอ
งีบนานนะเนี่ย
เธอชอบนอนแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว
รู้มั้ยว่าเด็กส่วนใหญ่จะกลับบ้าน
- เวลาเบื่อการออกไปเล่นข้างนอกแล้ว - ใช่ครับ
แต่เธอจะออกไปข้างนอก เวลาเบื่อการนอนเล่นในบ้านแบบนี้
แต่เธอจะกลับมาตอนถึงเวลากิน
ไม่มีเวลาเฉพาะเจาะจงหรอกค่ะ
แสดงว่าท้องต้องอิ่มอยู่ตลอดงั้นสิ
ทำไมรู้จักเธอดีจัง
คงจะสนิทกับจินจูน่าดูสินะ
ดูสนิทกับแม่มากกว่านะ
เราเพิ่งสนิทกันเอง เขาเป็นคนตลกดีนะ
ไม่หรอกครับ
ผมเรียกว่าพี่สาวได้มั้ยครับ
- ไม่ได้หรอกนะ - ว่าแล้วเชียว
ไม่ตามเธอไปเหรอ
ไว้ครั้งหน้าค่อยคุยกันก็ได้ครับ ผมกินเหลือไม่ได้หรอก
ฉันชอบทัศนคติคุณ ไว้จะดูละครคุณนะ
ครั้งหน้าผมจะแวะมาอีก
ค่อยๆ กินสิ
เดี๋ยวผมแวะมาอีก
เธอเพิ่งมา
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
สวัสดี
- สวัสดีครับ - สวัสดี
ไปทำสีผมมาเหรอ
เห็นด้วยเหรอ
- ผมทักคุณด้วยนะ - จริงเหรอ
ขอบคุณนะคะ
- สวัสดี - สวัสดีค่ะ
เป็นยังไงบ้าง สวัสดี
- ครับ สวัสดี - สวัสดี
- ผ่านไปอาทิตย์นึงแล้ว - จริงด้วย
- สวัสดี ยินดีต้อนรับครับ - หวัดดีครับ
- สวัสดี - หวัดดีครับ
- ผู้กำกับอี สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
คุณยอมมาโชว์ของเราด้วย ขอบคุณมากเลย
- ขอบคุณเช่นกันค่ะ - ครับ
ตั้งใจทำงานกันนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- หวัดดีค่ะ - หวัดดี
หวัดดีค่า!
- หวัดดีค่ะ - หวัดดี
อ้าว ยินดีที่ได้เจอกันนะ ฉันเพิ่งรู้เหมือนกัน ไม่เจอกันมากี่ปีแล้วนะ
เพิ่งจะสองสามวันเอง
ฉันเห็นเธอแล้ว ฮโยบงบอกด้วยว่าเธอก็เห็นฉัน
เธอคงจะตาถั่วละมั้ง
ตาฉันไม่ถั่วนะ แต่ฉันหูไม่ดี
เธอพูดอะไร ไม่เห็นได้ยินเลย
- พีคะ หวัดดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
มาซ้อมกันดีกว่า โอเค พร้อมนะ
เรารู้จักคุณเป็นอย่างดี
แต่เผื่อผู้ชมทางบ้านยังไม่รู้จักคุณ ช่วยแนะนำตัวเองหน่อยครับ
- สวัสดีค่ะ ฉัน... - เธอเป็นเพื่อนฉันค่ะ
- เข้าใจแล้ว - เพื่อนสมัยเรียนมหาลัย
- ว้าว - เข้าใจแล้ว
- เพื่อนมหาลัยเหรอ - ฉันไม่อยากแนะนำตัวเองแบบนั้น
เธอด่าเก่งแล้วก็ดื่มเก่งด้วย
เธอเป็นที่ชอบของเพื่อนๆ มากเลย
แค่เพื่อนผู้หญิงน่ะ
โอ้ เพื่อนสาว
ตอนบอกให้แนะนำตัวเอง คุณหมายถึงให้โซมินแนะนำฉันใช่มั้ยคะ
สนิทกันถึงขั้นแนะนำเพื่อนให้รู้จักแล้วเหรอ
คุณสองคนดูสนิทกันมากเลยนะครับ
จะว่าไป ฉันเลิกด่าตั้งแต่ปีที่แล้ว
เมื่อไหร่ที่รู้สึกอยากด่า ฉันจะใช้ชื่อผลไม้แทน
คุณควรลองทำดูนะ
เมื่อไหร่ที่โกรธให้คิดถึงผลไม้สด
มันจะช่วยให้เราใจเย็นลง
เธอควรจะเลิกดื่มด้วยนะ
เธอยังชอบดื่มอยู่ใช่มั้ย
ใช่ ฉันชอบดื่มมาก
ตอนนี้เมาอยู่รึเปล่า
ให้ตาย ยัยส้มจี๊ดนี่
โห ตรงจัง เมื่อวานก็ดื่มมาใช่มั้ย
เปล่า ฉันพูดว่าส้มจี๊ด
อะไรนะ ส้ม...
อะไรคือส้ม
แรงมาก
- เป็นผลไม้เมืองร้อนครับ - เข้าใจแล้ว
- อ้อ - ใช่ค่ะ
- อ้อ มะนาวเขียว - อ๋อ
คุณสองคนดูสนิทกันมากเลยนะครับ
ช่วยแนะนำตัวเองด้วยครับ
ยังแนะนำตัวกันไม่เสร็จเหรอ
- ค่ะ สวัสดีค่ะ ฉัน... - สมัยก่อนเธอชอบด่า
เธอเพิ่งคิดได้แบบนั้นเหรอ
แรงเหมือนโดนต่อยเลยนะ
ทำไมล่ะ ที่รู้สึกเหมือนโดนต่อย เพราะไม่รู้จักผลไม้เมืองร้อนเหรอ
ยัย...
พวกเขาดูสนิทกันนะครับ
จะสนิทยิ่งกว่านี้อีก ถ้าคุณพูดซ้ำอีกรอบน่ะ
พักก่อนดีกว่าค่ะ
เพิ่งเริ่มไปห้านาที พักแล้วเหรอ
กว่าจะเสร็จก็พรุ่งนี้พอดี
ผมแคสต์คนบ้ามาจริงๆ ด้วย
บ้าทีสองคนเลย
ทำไมถึงชอบทำให้คนอื่นรำคาญขนาดนี้นะ
ผู้กำกับใหญ่ที่ไม่มีอะไรจะเสีย
มาข้างๆ ผมสิ ผมจะบอก
ฉันเดินอยู่ข้างหน้า คุณควรจะตามมาให้ทันนะ
เราไม่ได้เดินถอยหลังซะหน่อย
ผมพยายามที่สุดแล้วนะ
ผมอุตส่าห์มาหาถึงที่บ้าน
อย่างน้อยคุณก็เดินให้ช้าลงหน่อย แล้วมาคุยข้างๆ กันนี่
ให้ตาย ฉันยอมทำเพราะมันสดชื่นหรอกนะ
อย่างนี้แหละ
ตอนนี้คุณดูใจดีดีนะ
- ฮวานดงเล่าให้ฟังแล้วครับ - มันเป็นแค่รักวัยเด็กน่ะ
รักในวัยเด็กเหรอ คุณไม่ได้ใช้ใจหรอกเหรอ
เกือบขำแล้ว
ผมไม่สนหรอกว่าคุณใช้เท้าหรือใช้ใจ
แต่คุณไม่เป็นมืออาชีพเพราะเรื่องในอดีต
อย่าทำแบบนั้นเลย
คนทั่วไปจะพูดคำง่ายๆ ในสถานการณ์แบบนี้
แต่ผมไม่พูดหรอก เพราะผมเป็นคนพิเศษ
คุณพิเศษยังไงเหรอ ฉันอยากรู้แล้วสิ
- ไปกินไก่ทอดกันมั้ย - จู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมาเหรอ
ทำค้นคว้าอยู่เหรอว่าฉันชอบอะไรมากกว่า
ผมแค่ชวนไปกินไก่
ผิดจังหวะเหรอ
ไก่ทอดเหรอ
ไม่มีคำว่าผิดจังหวะหรอก แม้กระทั่งตอนใกล้ตาย
ไม่สนใจจะถ่ายโฆษณาทีวีจริงๆ เหรอครับ
ล้อเล่นน่ะค่ะ คุณเก็บคำพูดฉันมาคิดจริงจังเกินไป
ที่จริงฉันรักโฆษณาทีวีมากๆ เลย
ที่จริงแล้วทุกวันนี้ ละครมีเนื้อหาไทอินเยอะเกินไป
จนทำให้ผู้ชมดูแล้วอึดอัด
ครับ อย่างตอนเมื่อวานของ "สามีคนล่าสุด"
สามีคนที่สี่เพิ่งรู้ว่า ตัวเองเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย
เขาซื้อเครื่องล้างจานให้ภรรยา โลโก้ชัดเจนมากเลยครับ
เห็นเหมือนกันค่ะ ตลกดีนะคะว่ามั้ย
ซีนนั้นอารมณ์เยอะมากเลย
แม้ลมหายใจสุดท้าย เขาก็ยังห่วงเรื่องงานบ้าน
งานบ้านของผู้หญิงเหรอ งานบ้านไม่ใช่แค่งานของผู้หญิงนะ
แล้วยังไง เขาเอาแต่นอนเล่นอยู่ในบ้าน
แต่มาซื้อเครื่องล้างจานให้ ตอนรู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายเหรอ
ไทอินสินค้าค่ะ
การตั้งใจไทอินมากเกินไป จะทำให้มันดูไม่ดี
ตอนนี้เราพูดถึงพีพีแอลอยู่นะคะ
พักก่อนดีกว่า
พักอีกแล้วเหรอ อีกแล้วเหรอ
วันนี้ไม่จบแน่
ดาราดังจะอยู่บ้านหรูๆ ไม่ได้เหรอคะ
นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ
สิ่งที่คนวิจารณ์กันคือเรื่อง สิ่งอำนวยความสะดวกอันไม่พึงประสงค์
ที่อยู่ในสวนหลังบ้านของพวกเขา
ใครจะอยากให้มันมาอยู่หลังบ้าน
ถ้างั้นจะให้มันไปอยู่ตรงไหนล่ะคะ แน่นอนว่าต้องบ้านใครสักคน
ยิ่งไปกว่านั้นผลจากความเห็นแก่ตัว ของพวกนิมบี้...
เป็นเรื่องแย่และน่าอาย เพราะมันเป็นเรื่องที่ตรงกันข้ามกับความเป็นจริง
เนมบี้เหรอ
เนมบี้...
เมื่อกี้ฉันพูดเรื่องนิมบี้
นิมบี้คืออะไร
เคมีระหว่างคุณสองคนวิเศษมากเลยครับ
จู่ๆ ก็ไปเนี่ยนะ
พักก่อนนะคะ
จริงสิ ได้เวลาพักแล้ว
เราควรจะไปพักกัน
ทำไมไม่ไปพักร้อนซะเลยล่ะ
ไปพักกันเถอะ
โอเค
พักก่อนนะคะ
อ่านตามสคริปต์ไม่ได้รึไง
ในนี้เขียนว่าให้ฉันแสดงความเห็นตามจริง
อยากให้ฉันอ่านเฉยๆ เหรอ
ทำไมความคิดเธอมันดูงงๆ แบบนี้ล่ะ พูดให้เข้าใจง่ายหน่อย
เธอเป็นคนเดียวที่ไม่เข้าใจเอง พอไม่เข้าใจ เธอก็พยักหน้า
ทำไมต้องทำเป็นเข้าใจด้วย ไม่มีใครหวังให้เธอเข้าใจทุกอย่างหรอกนะ
ถ้าไม่รู้ ก็ไม่ต้องแกล้งรู้ก็ได้
- พักเถอะ - จริงครับ
ขอบคุณนะครับ
หืม
ขอบคุณที่ทำให้งานสนุก
เปล่าซะหน่อย
ที่จริงผมขี้อายมาก ไม่กล้าพูดกับคนแปลกหน้าเลย
ไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย
ที่เป็นอย่างที่เห็น เพราะมีรุ่นพี่อยู่กับผมด้วย
ฉันก็อยากพูดแบบนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเต้นต่อหน้าคนอื่น
ไม่เห็นจะจริงเลย
เลขเป็นวิชาที่ฉันสอบได้คะแนนแย่ที่สุด
ผมน่ะเก่งเลขแค่วิชาเดียวเลย วิชาเดียวจริงๆ
โดยอน ขอบคุณที่ทุ่มเทนะคะ
ค่ะ ขอบคุณ
คุณคงมาที่กองถ่ายทุกวันใช่มั้ย
ค่ะ ฉันดูแลฝ่ายการตลาดอยู่น่ะค่ะ
แต่บริษัทเราก็ร่วมทำละครด้วยเหมือนกัน
ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้
ขอบคุณมากที่กินไก่ทอดนะคะ
ขอโทษด้วยครับที่สร้างความรำคาญให้คุณ
ขอโทษด้วยค่ะ
ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้รำคาญเลย
- ขอบคุณมากที่คิดแบบนั้น... - ฉันกลัว
เรามีสมาชิกอีกคนนึง
ครับ ผมทราบ เธอไปเรียนต่อใช่มั้ย
เปล่าหรอก
เธอเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของฉัน
ทุกข์ทรมานกับพวกซาแซง แล้วก็แฟนคลับบ้าๆ
ถึงกับได้จดหมายขู่ฆ่าด้วยซ้ำ
เธอต้องไปรักษาปัญหาทางจิต
จนสุดท้ายชีวิตก็พัง เธอยอมแพ้กับความฝันตัวเอง
เด็กๆ เราชอบทั้งร้องทั้งเต้นด้วยกัน
ฉันรักงานนี้
แต่กลัวว่าจะเจอเหตุการณ์แบบนั้น
เพราะฉันเห็นว่าคนที่ทำดีกับเธอ
กลับกลายมาเป็นฆาตกรไปได้
ฉันเห็นทุกอย่าง
นั่นคงจะเป็นปัญหา
ทำไมรู้สึกอยากร้องไห้จัง
น่าเสียใจแทนเธอนะครับ
ชอบกินไก่ทอดหรือเบียร์
อย่าแบ่งแยกมันออกจากกันเลย
มันดีทั้งคู่นั่นแหละ
ขอดราฟต์เบียร์อีกแก้วค่ะ
ทำไมคุณไม่ดื่มล่ะ
ผมเลิกดื่มแล้ว
ผมอยากใช้ชีวิตโดยไม่ทำอะไรผิดพลาด
กลับมาดื่มอีกสิ
ยังหนุ่มเกินที่จะเลิกนะ
ผมอยากฟังเรื่องคุณอีก
เรื่องอะไรเหรอ
คุณคงมีเรื่องอยากเล่า เรื่องงาน เรื่องความรัก
เล่าสิ ผมเป็นผู้ฟังที่ดีนะ
คิดไม่ถึงเลย
ฉันไม่เล่าหรอก ถ้าฉันเมาอยู่คนเดียว
สุดท้ายฉันก็จะขายหน้าอยู่คนเดียว
ดีมากทุกคน
- ทำดีมากค่ะ - ดีมาก
เราถ่ายกันมาเก้าชั่วโมง
ไม่ใช่สองตอนใช่มั้ยนะ
นานมากเลย
อะไรเนี่ย
- ทำดีมาก - ทำดีมากค่ะ
ซวยแล้ว
- รีบไปเร็ว - ดีมาก
- ทำดีมาก - ดีมากนะ
- ทำดีมากค่ะ - ดีมาก
ทำดีมาก
- ขอบคุณสำหรับความทุ่มเทนะคะ - ขอบคุณเช่นกัน
- ทำดีมากครับ - เช่นกันค่ะ
ขอโทษนะครับ
ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณ
ค่ะ ว่ามาเลย
คือที่จริงโซมินเป็นคนฉลาดมาก
เธอแค่มีความสนใจ และวิธีคิดที่ต่างกันออกไป
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณสองคน
แต่ค่อนข้างแน่ใจว่าเป็นเพราะโซมิน
เธอนิสัยแย่จริงๆ นี่ครับ
แต่ไม่แน่ใจว่าเธอไปทำอะไรให้คุณนักหนา
ถึงต้องโดนฉีกหน้าขนาดนั้น
ก็จริง
ผมขอโทษที่ล้ำเส้น
แต่เธอเป็นคนสำคัญสำหรับผม
มันน่าหงุดหงิดนิดหน่อยน่ะ
ขอโทษด้วยนะ
ต่อไปช่วยดูแลเธอด้วยนะครับ
นิสัยอาจจะแย่ แต่ข้างในเธออ่อนโยนนะ
ไอ้บ้า ทำไมไม่ทำอะไรสักอย่างล่ะ
คงไม่ใช่ในกรณีนี้ สวัสดีครับ
ถ้าล้มก็หัดลุกขึ้นมาสิ
ทำไมไปอยู่ที่พื้น เป็นนางเงือกรึไง
เป็นแค่นางเงือกเหรอ ไม่ใช่ลิตเติลเมอร์เมดรึไง
ทำไมไม่เรียกฉันว่าเจ้าหญิง
จะมาเรียกร้องอะไรเยอะกับเรื่องนี้
เรียกร้องเยอะไม่ได้เหรอ
จอนจีฮยอนเป็นได้ แต่ฉันไม่ได้งั้นเหรอ
งั้นก็ไปทำงานกับเธอซะสิ ตาบ้า
- ตอนนี้ไม่ได้หรอก - ทำไม เพราะฉันเจ็บขาเหรอ
เดือนนี้โบนัสออก
เข่าเธอเป็นแผลหมดแล้ว
รู้สึกแย่รึเปล่า
ให้ผมไปด่าให้มั้ย
ไม่ต้องหรอก
ฉันไม่เถียงเขาหรอก
ฉันก็อายเหมือนกัน
อยู่เฉยไม่ได้หรอก เขาทำคุณขายหน้า
คุณต้องเถียงกลับเยอะเลย
มานี่น่า
จะว่าไป
เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณสองคน
ไม่รู้สิ
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเราถึงเลิกกัน
ผมยุ่งจะตาย จะไปหาเธอได้ยังไงล่ะครับ
แต่ผมก็หาเวลาไปกินข้าวกับเธอนะ
ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น แต่ผมก็ไปทานของหวานกับเธอ
เราไปดูหนังด้วยกัน ทำทุกอย่างด้วยกัน
แต่พอส่งเธอกลับบ้าน รู้มั้ยว่าเธอว่าไง
"พี่ก็ไม่ได้ชอบฉันใช่มั้ยคะ"
พอผมคิดว่าวันนั้นๆ ผ่านไปด้วยดี
มันก็เริ่มวันใหม่
ไหนบอกจะฟังเรื่องฉันไง
ทำไมถึงเล่าซะละเอียดขนาดนี้ล่ะ
แล้วคุณเทเบียร์ให้ผมทำไม ฟังเฉยๆ สิ
ผมก็เคยมีความรักในวัยเด็กนะ
ไหนคุณบอกว่าไม่เชื่อเรื่องความรัก
ทำไมจู่ๆ ก็มีเรื่องความรักเต็มไปหมด
ตอนแรกก็เชื่อหรอก คิดว่าเกิดมาแล้วจะเชื่อว่า
"ผมไม่เชื่อในความรัก!"
คนที่ได้ยินคำถาม "พี่ก็ไม่ได้ชอบฉันใช่มั้ยคะ"....
จากคนที่เราเดตด้วย มาสองปีก็คือคนโง่
คุณนี่ไม่รู้เรื่องความรักเลยใช่มั้ย ไม่สิ ไม่รู้ใจผู้หญิงคนนั้น
คุณเลิกกับแฟนเพราะรู้จักเขาดีมั้ยล่ะ
ที่เลิกเพราะรู้จักดีเกินไปต่างหาก ค่อยยังชั่วหน่อย
ขอโทษครับ โทษที
ช่วยเปลี่ยนเพลงหน่อย
ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
ทำไมเนื้อเพลงต้องเป็นแบบนี้ล่ะ
ทำไมต้องดมแชมพูกลิ่นดอกไม้
มันเป็นแชมพูถูกๆ เหมือนตามโมเต็ลไม่ใช่เหรอ
ยังมีลูกค้าคนอื่นอยู่ด้วยน่ะครับ
ขอโทษทีค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
เพราะไม่เชื่อเรื่องความรัก ก็เลยรำคาญเวลาได้ยินเเพลงรักเหรอ
- ไม่ซ้ำซากไปหน่อยเหรอ - ผมแค่ไม่ชอบเพลงนั้น
ทำไมต้องเสียงดังด้วย
โดนคนแต่งเพลงเทมารึไง
ขอโทษนะคะ เราขอให้คุณเปลี่ยนเพลงไง
อยากฆ่าเรารึไง
ขอเบียร์อีกแก้วด้วยครับ
สุดท้ายแล้วไม่ใช่ว่าเราไม่เชื่อในความรัก
มันเป็นเพราะเราทุกข์ต่างหาก
สำหรับคนที่รู้แบบนั้นแล้ว
อย่าทำกับคนที่บอกชอบคุณแย่ๆ เลย*
ผมเหรอ
คุณพูดถึงดามี นักโภชนาการเหรอ
ใช่
เธอน่ารักดีนะ
ผมไม่ได้ตั้งใจพูดจาไม่ดี เป็นเพื่อนกันอยู่ดีๆ แล้วก็...
โทษเธออีกแล้วนะ
ไม่มีการสารภาพรักที่ไหน ผ่านไปได้ง่ายๆ หรอก
แค่เพราะเราไม่ชอบ ก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่ต้องรับผิดชอบคำพูดตัวเอง
ในเมื่อคุณเป็นคนทำให้เธอชอบเอง
- คิดว่าเธอยังเฮิร์ตอยู่มั้ย - แหงสิ
สิ่งที่ทำไม่สำเร็จ มันก็จะตามเราไปตลอดชีวิต
แล้วฮวานดง...
เป็นแบบนั้นด้วยรึเปล่า
กับเขา ฉันลองทำมาทุกอย่างแล้ว
ก็แค่
รู้สึกผิดต่อเขาน่ะค่ะ
ถ้าเป็นแบบนั้น...
มาทำงานด้วยกันเถอะ
คุณไม่เป็นไรหรอก ถ้ายังรู้สึกผิดอยู่
คิดว่าเขายังเจ็บอยู่มั้ย
ผมก็ไม่แน่ใจแต่ถ้าคุณไม่อยากเสียใจ...
นี่...
เบียร์จืดหมดแล้ว
โซแมกหน่อยดีมั้ย
คุณครับ
ขอโซจูขวดนึง เร็วหน่อยนะ
คุณยังไม่ได้เปลี่ยนเพลงใช่มั้ย
ขอเบียร์อีกแก้วด้วย
ถ้าเป็นคนไม่กล้าพูดกับใคร
คุณจะทำงานในวงการนี้ได้ยังไง
ถ้าคุณทำได้ ผมก็ทำได้
อย่าเพิ่งร้องไห้สิ
ไม่ได้ร้องเพราะเศร้าหรอก
มันเป็นน้ำตาที่มาจากการ มองสะท้อนตัวเอง
ก็ดูจะเป็นแบบนั้น
คุณก็ร้องไห้นี่
ก็อาจจะจริง
แต่ผมรู้สึกขอบคุณโดยอน
หืม
ผมเศร้าแทนเธอน่ะ
แล้วก็ดีใจที่เธอเล่าให้เราฟัง
เพราะมันทำให้ผมคิดลึกไปกว่านั้น
เหตุผลที่ผมรู้สึกเสียใจ...
ก็เพราะ...
เหมือนผมทำให้คุณ...
หมายความว่าไง
เพราะผมทำผิดพลาด
ผมทำคุณร้องไห้
ไม่ ไม่จริงสักหน่อย
ผมอยากทำงานให้ดี
จากนั้น...
ผมก็จะทำให้คุณยิ้มได้
ขอโทษนะ
ขอโทษด้วย เรากำลังจะปิดครัวแล้ว
จะสั่งอะไรเพิ่มมั้ย
- ไม่เอาแล้วค่ะ - ไม่ครับ
ถ้างั้นก็
เหมือนพวกเขาจะปิดร้านแล้ว
- ถ้าจะปิดร้านแล้ว... - เรากลับกันดีมั้ย
พรุ่งนี้อินกุกมีกิจกรรมเสริมหลักสูตร มันดึกมากแล้ว
ครับ กิจกรรมสำคัญเลย
ขอโทษครับ เราต้องปิดร้านแล้ว
จริงสิ ปิดแล้ว
งั้นเราก็ดื่มต่อไม่ได้แล้ว ไม่ควรดื่มต่อ
ถ้าเสร็จก็กลับได้แล้ว
ไปกัน ร้านที่สอง
ต่อร้านที่สองกัน
กลับบ้านกันเถอะ
กลับบ้านดีกว่า สบายกว่าเยอะเลย
- ไปดื่มที่ห้องต่อ ไปเร็ว! - ดื่มต่อ ไปๆ
ไปเร็ว ไป
- หลับสบายดีมั้ย - อืม คุณล่ะ
ทำไมคุณไม่ปิดม่าน
ผมจะได้ไม่หลับยาวไง
ขยันทำงานจริงๆ เลยพ่อคุณ
ไม่ต้องรีบนะ
คุณดูลนๆ นะ
คุณใส่เสื้อกลับด้าน
- คุณไปกินข้าวก่อนสิ - ฉันไม่กินมื้อเช้าค่ะ
แต่คุณก็ยังเป็นแขกผมนะ คุณอึดอัดเหรอ
ทำไมต้องอึดอัดด้วย
ไม่กินเพราะท้องฉันปั่นป่วนง่ายน่ะ
งั้นทำอาหารเช้าแทนแล้วกัน
อืม
ถ้าแต่งตัวเสร็จแล้ว คุณไปรอข้างนอกก่อนได้มั้ย
เดาว่าคุณชอบกินมะเขือเทศราชินี
ควรกินมะเขือเทศนะ
คนที่อยู่คนเดียวแบบคุณ เครื่องเคียง...
แม่ผมเป็นคนทำน่ะ
ผมอยู่คนเดียว แต่ก็ไม่เชิงว่าทำอะไรเป็นหมด
ประธานาธิบดีก็เป็นงี้เหมือนกัน
หลังๆ ในข่าวมักเขียนถึงอธิการบดีในแง่ลบ
แต่เธอสุภาพแล้วก็เที่ยงตรงมากเลยนะ
จริงค่ะ ไม่ใช่ว่าใครจะมาเป็นอธิการบดีได้สักหน่อย
ให้ผมเด็ดมะเขือเทศให้มั้ย
เอาสิ
น่าจะให้ฉันล้างจาน
ทำไมล่ะ เดี๋ยวผมล้างเอง ไม่เป็นไร
อาหารเช้าอร่อยมาก
งั้นควรให้ฉันจ่ายค่าดูแล หรืออะไรสักอย่าง
มุกน่าเบื่อจัง
- งั้นฉันไปเฉยๆ เลยนะ - เอานี่ไปด้วย
ไปเด็ดมาตอนไหนเนี่ย
เมื่อกี้เอง
ถ้าตายวันนี้คงจะเสียดายน่าดู
ฮัลโหล ใช่ค่ะ ฉันอยู่ชั้นหนึ่งแล้ว
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
เชิญทางนี้
นี่เป็นสำนักงานของมูลนิธิเด็ก
ทางนี้ครับ
- ขอบคุณมาก - ยินดีค่ะ
คุณหายเมาค้างรึยัง
ฉันไม่ได้ดื่มเยอะ
วันนี้อย่าดื่มนะ
ครับ
ถ้ำ
ฉันต้องการถ้ำ
ถึงวันและเวลา
ช่วยผ่านไปไวๆ
ช่วยลบความทรงจำฉันที
ทำไมบ้านเงียบจัง
น่ากลัวนะ
แล้วเป็นไปได้ไงที่บนโต๊ะไม่มีเบียร์
เราควรประหยัดเงินนะ
พวกนายน่ะดื่มแต่เบียร์แพงๆ
ทำไมพักหลังพูดถึงเงินผมบ่อยจัง
พี่ไปออกทีวีแล้วนี่
- ฉันต้องหาเงิน - คนห่ามเป็นอะไรไป
ทุกคนเป็นอะไรกัน
เธอเล่าก่อนเลย เรื่องเธอดูซีเรียสน้อยสุดแล้ว
รอบนี้...
ซีเรียสอยู่นะ
ทำฉันตื่นเต้นเลย
ฉัน...
ไปจับมือกับผู้ชายมา
โห อุตส่าห์ตื่นเต้น เสียเวลาจริง
ไม่ แต่เขาคว้ามือฉันไว้แบบนี้นะ
จบแล้วใช่มั้ย คนต่อไป
ฉัน...
ไปนอนกับผู้ชายมา
ว้าว!
ใช่ไอ้เฮงซวยฮวานดงนั่นรึเปล่า
- เปล่า - ว้าว ผมตื่นเต้นจริงๆ นะ
ซนบอมซู
ยัยบ้า
ไม่เสียเปล่า
ไม่เสียเวลาตื่นเต้นไปเปล่าๆ
ได้ทำกับเขามั้ย
ไม่ เราแค่นอนบนเตียงด้วยกัน
ก็ถอดเสื้อผ้าออกแต่...
พอก่อนดีกว่า
หยุดเล่าก่อน คนต่อไป
ฉันเหรอ
มันเรื่องใหญ่น่ะ ไม่ต้องเร่งให้เล่านักหรอก
พูดมาเถอะ แล้วค่อยไปเรื่องพี่จินจูต่อ
ไม่มีเรื่องไหนว้าวกว่านั้นแล้ว
- ฉันไปบริจาคเงินมา - โอเค
บริจาคเหรอ
ใช่
ใช่ที่ไปบริจาคเงินช่วยงานการกุศล อะไรแบบนี้รึเปล่า
ใช่ นั่นแหละ
นึกว่าฟังผิด
ถูกแล้ว เธอไปบริจาคเงินมา
ก็เป็นไปได้นะ บริจาคไปเท่าไหร่
- หมดเลย - หมดคือเท่าไหร่
ทุกวอน
ไม่ใช่มั้ง
- เกลี้ยงเลยเหรอ - ใช่
หมดเลย
- ทำไมล่ะ - ก็รู้สึกว่าควร
โดยไม่คุยกับใครก่อนเนี่ยนะ
บริจาคเงินจนหมด แค่เพราะรู้สึกว่าควรเนี่ยนะ
ใช่
ถ้าคุยกันก่อน เราต้องมีความเห็นไม่ตรงกันแน่ๆ
ฉันรู้ด้วยว่าเธอจะพูดอะไร
ก็เลยเดินหน้าตามแผน
เข้าใจแล้ว
อะไร แม่เป็นอะไรอีก
อินกุก...
อย่าเพิ่งถามอะไร กอดกันก่อนนะ
ผมเบื่อจริงๆ
เธอบริจาคไปหมดเลยได้ไง
ทำแบบนั้นทำไม
เธอน่าจะไปนอนกับผู้ชายนะ
มากินก่อน
เมื่อเวลาผ่านไป ฉันอาจจะเริ่มเข้าใจ เรื่องบางอย่าง
ใช่แล้ว
แต่ก็ เฮ้อ...
มันคงใช้เวลานานเลยล่ะ
ว่าแล้วว่ายังไม่นอน
ไปคลับมาเหรอ
ก็บอกแล้วไง
ไม่น่าดื่มเยอะขนาดนั้นเลย
ดื่มไปนิดเดียวเอง
รู้นี่ว่าฉันดื่มไม่เก่ง
แจฮุนที่รักดื่มหนักได้ โดยที่ไม่เมาเลย
ใช่มั้ยล่ะ
ฉันดื่มเยอะขนาดนั้นไม่ได้หรอก
อืม
งั้นก็อย่าดื่มสิ
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
เมื่อไหร่จะเลิกพัก
อีโซมินเหรอ ถือเป็นท็อปปิกที่ดีนะ
ถ้าเป็นแบบนั้น "ฉันอยู่คนเดียว"
จะมองแบบนั้นก็ได้
เธอมองทุกอย่างเป็นเรื่องผิดแปลก หมดเลยใช่มั้ย
ลูกสู้ไม่เก่งใช่มั้ย
ผมวิ่งเร็วนะ ให้วิ่งหนีก็ได้
ผมได้สายดำเทควันโดแล้วนะ
แต่กลับไม่มีความกล้าเลย
หยุดนะ หยุด
ทำไมผู้ชายทุกคนที่ฉันรู้จัก สู้ไม่เก่งเอาซะเลยนะ
ยังเกลียดกันอยู่มั้ย
แปลว่าเธอลืมฉันได้แล้ว
เธอไม่เปลี่ยนไปเลยนะ
ชายหญิงที่เลิกกันไปแล้วสองปี
ทำไมสองคนนั้น ต้องทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอด้วย
แปลว่าพวกเขายังลืมกันไม่ได้
เปลี่ยนเลยมั้ย
จัดมาทั้งสองอย่างเลย
คุณนี่ใจบุญจริงๆ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย